Vincent Lindeboom

Iets over mij

Nu je hier toch bent, kan ik je net zo goed iets over mezelf vertellen.

Ik ben Vincent. Ik maak dingen voor mijn werk, en ik heb de gewoonte om overal nieuwsgierig naar te worden.

Soms omdat iets me oprecht interesseert. Soms omdat iets niet helemaal klopt. En soms omdat ik merk dat ik ergens op reageer zonder echt te begrijpen waarom.

Die draadjes volg ik meestal. Lezen, uitzoeken, aannames bevragen (ook mijn eigen), en dingen opschrijven.

Meestal levert dat een paar aantekeningen op. Maar af en toe raken verschillende gedachtelijnen met elkaar verbonden. Ik blijf zoeken, lees terug wat ik heb geschreven, vind nieuwe invalshoeken, en voor ik het weet zijn het nogal wat pagina’s.

Zo zijn de drie langere stukken die je hier vindt min of meer ontstaan. Ik ben niet gaan zitten met de ambitie om boeken te schrijven. Ik probeerde iets te begrijpen, en het schrijven bleef groeien.

Hoe dan ook, hier zijn ze.

Schrijven

Raising Children Who Become Themselves

Hoe help je kinderen hun eigen weg te vinden?

Door de jaren heen heb ik nogal wat mentaal gereedschap verzameld dat me hielp dingen te begrijpen.

Mentale modellen, denken vanuit first principles, manieren om mijn reacties en aannames te onderzoeken, en begrijpen waarom ik doe wat ik doe.

Een flink deel van dat gereedschap had ik veel eerder in mijn leven goed kunnen gebruiken.

En toen werd ik vader.

Ik vroeg me af of ik wat ik als volwassene had geleerd kon omzetten in iets bruikbaars voor mijn kinderen. Niet om ze te vertellen wat ze moeten denken, maar om ze te helpen leren hóe ze kunnen denken, zichzelf te begrijpen en hun eigen weg te vinden.

Dus begon ik aan een praktische opvoedfilosofie voor mijn partner en mij. Iets om over te praten, het over eens te worden, aan te morrelen, en echt te gebruiken bij het opvoeden van onze drie kinderen.

Het gaat over kritisch denken, nieuwsgierigheid, emotioneel bewustzijn, veerkracht, zelfstandigheid, en heel wat alledaagse opvoedsituaties.

Ik denk ook dat de timing ertoe doet. Onze kinderen groeien op in een wereld waarin AI het makkelijker dan ooit maakt om antwoorden te vinden, ideeën over te nemen en je te laten beïnvloeden door het denken van anderen.

Ik wil dat ze het gereedschap hebben om te herkennen wanneer ze dat doen, en om zelf een mening te vormen.

Ook als het gaat om wat wij, hun ouders, ze vertellen.

Dat is Raising Children Who Become Themselves.

We zijn nog steeds aan het uitzoeken hoe we het allemaal in de praktijk brengen. Wat, denk ik, sowieso bij opvoeden hoort.

Bekijk Raising Children Who Become Themselves →

Miko · iOS-app · live

Het gereedschap uit het boek leeft ook voort in Miko: een geanimeerd AI-vriendje voor kinderen van 5 tot 8 jaar. Een knus, ondeugend maatje voor spelletjes, verhalen, vragen en kleine experimenten, waarbij het kind de leiding heeft en Miko ruimte maakt voor zijn eigen denken.

Maak kennis met Miko →

Living a Borrowed Life

The Unauthored Self

Hoeveel van wat we geloven is eigenlijk van onszelf?

Ik ben altijd een beetje wantrouwig geweest tegenover regels en overtuigingen die mensen accepteren, simpelweg omdat het nu eenmaal zo gaat.

Maar op een gegeven moment begon ik dat wantrouwen op mezelf te richten.

Hoeveel van wat ik denk, geloof, voel en doe heb ik eigenlijk zelf gekozen? En hoeveel heb ik gewoon onderweg opgepikt?

We nemen enorm veel op uit onze opvoeding, onze omgeving, de mensen met wie we tijd doorbrengen en de ervaringen die we opdoen.

Een deel daarvan wordt zo vertrouwd dat we het helemaal niet meer opmerken.

Neem de manieren waarop we onszelf als kind leren beschermen. Een reactie op kritiek, afwijzing of onzekerheid kan op dat moment volkomen logisch zijn. Maar ze kan blijven hangen, lang nadat de omstandigheden waarin ze ontstond zijn verdwenen.

En daar zitten we dan, decennia later, nog steeds op een oud stukje software te draaien.

Ik wilde begrijpen hoe dat werkt. Hoe onze conditionering ons vormt, waarom bepaalde patronen blijven bestaan, en wat er gebeurt als we ze gaan onderzoeken in plaats van ze automatisch te volgen.

Zo is Living a Borrowed Life ontstaan.

Het is een verkenning van de overtuigingen en gewoontes die we hebben meegekregen, de delen van onszelf die we misschien nooit bewust hebben gekozen, en hoe we iets meer de auteur van ons eigen leven kunnen worden.

Ik vermoed dat daar meer van speelt dan de meesten van ons beseffen. Ikzelf incluis.

Bekijk Living a Borrowed Life →

The Equation Method

Wat als we naar het héle probleem keken?

Ik vind het vreemd hoe makkelijk ingewikkelde problemen veranderen in simpele discussies.

Neem bijna elke lastige vraag. Er zijn meestal tientallen dingen die de uitkomst beïnvloeden, vaak op manieren die niet meteen zichtbaar zijn. Toch richten we ons meestal op één of twee ervan, kiezen een standpunt en beginnen te discussiëren.

Ik heb me afgevraagd waarom we niet meer tijd besteden aan het begrijpen van het hele systeem, voordat we besluiten wat we eraan gaan doen.

Dus begon ik aan een methode voor precies dat.

Breek een probleem af tot de basis. Breng de variabelen in kaart en hoe ze op elkaar inwerken. Onderzoek aannames, prikkels, afhankelijkheden en gevolgen. Kijk dan pas naar mogelijke oplossingen, inclusief wat we zouden moeten meten om te weten of ze echt werken.

Het is een poging om van het verdedigen van standpunten naar het begrijpen van problemen te gaan.

Ik noem het The Equation Method.

Het belooft geen perfect antwoord. Maar ik denk dat er veel te winnen valt door eerst betere vragen te stellen, voordat je er een formuleert.

Bekijk The Equation Method →

O ja, en iets over schapen.

Er is één ding over mij waar ik pas na 41 jaar achter kwam.

Probeer dit eens.

Lege fotolijst. Bijschrift: [ een schaap ]
fig. 1 — alt="een schaap". Weergave hangt af van je hardware.

Denk aan een schaap.

Sluit je ogen even. Stel je een schaap voor.

Wat zie je?

kies er eerst een

Mijn antwoord is de eerste. Niets.

Ik weet hoe een schaap eruitziet. Ik kan er alleen geen zien in mijn hoofd.

Geen schaap. Geen wazige omtrek. Niets.

Ik ontdekte dit toen ik iets las van Blake Ross, een van de mensen achter Firefox, over hoe hij erachter kwam dat hij zich dingen niet kon visualiseren.

Ik keek op naar een ontwerper die tegenover me zat en vroeg: “Wacht, als ik zeg dat je je een appel moet voorstellen, zie je dan echt een appel?”

“Ja.”

Ik had nogal wat vervolgvragen.

Blijkbaar zijn er mensen die bij “stel je voor” ook echt iets voor zich zien. En schaapjes tellen kan betekenen dat je echte schapen ziet.

Wie had dat gedacht?

Het heet afantasie.

Achteraf heb ik me afgevraagd of het een paar dingen verklaart over hoe ik altijd met ideeën ben omgegaan.

Toen ik een jaar of tien, twaalf was, las ik bijvoorbeeld over determinisme. Er klikte meteen iets. Ik hield van de abstracte logica ervan. Oorzaak en gevolg volgen, een idee doorredeneren zonder je iets te hoeven voorstellen.

Of die dingen met elkaar te maken hebben, weet ik niet.

Maar door afantasie te ontdekken besefte ik hoe makkelijk we aannemen dat de ervaringen van anderen ongeveer hetzelfde zijn als de onze.

En dat we verschrikkelijk lang door kunnen gaan zonder die aannames te bevragen.

Werk

Waar ik mijn werkdagen mee vul.

Een groot deel van mijn werkende leven bracht ik door bij NextEmpire, een creatieve technologiestudio in Amsterdam.

We maakten interactieve ervaringen, digitale producten, en heel wat dingen die moeilijk in één zin uit te leggen waren. Het was een goede plek om technologie, creativiteit en mensen die graag dingen maken samen te brengen.

Één ding is sindsdien flink veranderd.

Jarenlang had je om een idee werkelijkheid te maken meestal een team nodig, een klant, een budget, en iemand die erin mee wilde gaan.

Met AI kan ik nu veel ideeën zelf verkennen. Iets bouwen, kijken of het werkt, het aanpassen of laten varen, vaak nog voordat ik iemand anders nodig heb.

Ik bouw nog steeds graag dingen met anderen. Maar ik vind het wel prettig dat ik mijn nieuwsgierigheid kan volgen zonder eerst iemand te hoeven overtuigen.

Een paar dingen waar ik aan heb gewerkt, of nu aan werk:

  1. NextEmpire

    AI-productontwikkelingnu

    De studio die ik jarenlang heb opgebouwd met een groep getalenteerde mensen. Technologie en creativiteit, meestal met een gezonde dosis experiment.

    Vanaf nu is dit wat NextEmpire doet:

    Bouw vrij. Bewijs alles.

    Een methode om op hypersnelheid te bouwen, en het maximale te halen uit wat AI werkelijk kan.

    Het vertrekt vanuit het idee dat AI niet gewoon sneller gereedschap is, maar een nieuw soort intelligentie. Een die niet moe wordt, bijna eindeloos context kan vasthouden en aan veel dingen tegelijk kan werken, en die daarom anders behandeld moet worden. Zo is de methode benaderd en gebouwd, en inmiddels ook op de harde manier getest.

    1. 1Specificeren. Eerst bepalen we wat het product moet doen, wat het betekent en wat het belooft.
    2. 2Bouwen. Dan bouwen AI-agents het, parallel. Ze mogen zichzelf niet klaar verklaren: elke stap wordt gecontroleerd, en de beslissingen die ertoe doen blijven bij mensen.

    Voor founders en innovatieteams die iets nieuws willen proberen: werkende software in dagen, niet in kwartalen. Laten we praten.

    nextempire.net ↗

  2. F8

    Gezondheidstechnologiein ontwikkeling

    We onderzoeken hoe DNA, bloedtests en andere persoonlijke gezondheidsdata mensen kunnen helpen zichzelf beter te begrijpen en beter geïnformeerde keuzes te maken over hun gezondheid.

    Het interessante is niet alleen wat de data je kan vertellen. Het is wat je er echt mee kunt doen.

  3. Smartfaster / Huub

    Financiële technologiein ontwikkeling

    Hypotheekadvies klinkt als een nogal onwaarschijnlijk onderwerp om enthousiast over te worden.

    Maar het is een ingewikkeld proces, vol belangrijke beslissingen, regels, uitzonderingen en papierwerk. We werken eraan om het advies makkelijker te begrijpen en te controleren, en het proces eromheen een stuk minder omslachtig te maken.

  4. SaraSuma

    Droomduidingin ontwikkeling

    Vertel een droom, getypt of ingesproken, en je krijgt een duiding. Geen woordenboek vol symbolen, maar een reflectiemethode waarin alles in de droom wordt gezien als een deel van jezelf.

    De methode is zo deterministisch als ik haar kon maken: dezelfde droom leidt bijna altijd tot vrijwel dezelfde uitkomst. Daardoor is het minder een orakel en meer een nieuw stuk gereedschap in de rugzak voor zelfreflectie.

    Je kunt een droom verder doorpraten met een stemcoach, en alles blijft in je eigen archief. Bewust klein en rustig: geen streaks, geen badges, geen feed.

  5. Stories From

    Levensverhalenlive

    Je levensverhaal, in je eigen stem.

    Een (groot)ouder belt gewoon met Noah, een geduldige AI-interviewer: via de telefoon, op een computer of in de iPhone-app. Noah stelt de vragen en onthoudt eerdere gesprekken. Elk gesprek wordt een hoofdstuk, bewaard in hun eigen stem, voor de familie.

    storiesfrom.ai ↗

  6. Andere dingen

    In verschillende stadia van uitzoeken.

    Er lopen meestal een paar experimenten. Sommige worden iets wat het waard is om verder te bouwen.

    Andere niet. Ook dat is nuttig.

Zeg hoi

Heb je hier iets gelezen dat je aan het denken zette, heb je een interessant idee, of denk je dat ik iets helemaal verkeerd heb? Neem gerust contact op.

Ik hou van een goed gesprek.

Stuur me een berichtje →